Zabytkiem miesiąca w styczniu jest obraz Widok z Krynicy autorstwa słynnego Nikifora Krynickiego – jednego z najbardziej rozpoznawalnych i intrygujących twórców polskiej sztuki naiwnej.
Nikifor zwany też Nikiforem Krynickim urodził się w 1895 roku w Krynicy-Zdrój. Od urodzenia cierpiał na zaburzenia słuchu i mowy, nie uczył się w żadnej szkole, nie umiał pisać ani czytać a jego sposobem komunikacji ze światem stało się malarstwo. Nie wiadomo, skąd wzięło się jego imię, którym przez całe życie się posługiwał. W 1963 roku urzędowo nadano mu nazwisko „Krynicki”. Dopiero długo po jego śmierci sąd w Muszynie rozstrzygnął, że jego prawdziwe imię i nazwisko to Epifaniusz Drowniak.
Jego dorobek liczy kilkadziesiąt tysięcy prac, najczęściej malował przy użyciu akwareli, wykorzystując do tego każdy dostępny skrawek papieru. Mimo, że jego najwcześniejsze prace pochodzą z lat 20. i już 10 lat później został zauważony jako oryginalny twórca przez członków Komitetu Paryskiego, jego pozycja artystyczna na dobre zaczęła wzrastać dopiero w latach 50. i 60.
Kilka lat temu postać Nikifora Krynickiego ponownie znalazła się w centrum zainteresowania za sprawą filmu Mój Nikifor, w którym poruszającą i zapadającą w pamięć kreację artysty stworzyła Krystyna Feldman, przywracając mu należne miejsce w świadomości szerokiej publiczności.
Ten niewielki obraz to jeden z wielu pejzaży miejskich ukazujących jego ukochaną Krynicę Zdrój, miasto z którym artysta związany był aż do śmierci w 1968 roku.
Źródło: MUZEUM PODLASKIE W BIAŁYMSTOKU
