Pierwszego marca obchodzimy Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych. Prezydent Białegostoku Tadeusz Truskolaski zaprasza białostoczan do wspólnego upamiętnienia polskiego podziemia niepodległościowego.
Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych ustanowiony został w 2011 roku. To święto upamiętniające wszystkich żołnierzy polskich formacji podziemnych, którzy po zakończeniu II Wojny Światowej nie zaprzestali walki, zbrojnie stawiając czoła kolejnej, sowieckiej okupacji. 1 marca 1951 roku stracono dowódcę IV Zarządu Głównego Zrzeszenia Wolności i Niezawisłości – płk. Łukasza Cieplińskiego ps. „Ostrowski”, a także jego współpracowników. Aresztowani we wrześniu 1947 roku, po długotrwałym ubeckim śledztwie, zostali zamordowani strzałami w tył głowy w piwnicy mokotowskiego więzienia.
Prezydent Białegostoku Tadeusz Truskolaski zaprasza białostoczan do udziału w uroczystościach, które odbędą się w sobotę (1 marca) o godz. 12.00, pod pomnikiem poświęconym bohaterskiej sanitariuszce Danucie Siedzikównie ps. „Inka” w Parku Planty, na Skwerze Lecha i Marii Kaczyńskich w Białymstoku.
Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych
Tego samego dnia, od godz. 11.00, zapalone zostaną znicze na Cmentarzu Wojskowym przy ul. 11 listopada, przy Pomniku Armii Krajowej przy ul. Kilińskiego, przed tablicą pamiątkową przy kinie TON oraz przed tablicą pamiątkową na ścianie budynku Sądu Apelacyjnego przy ul. Mickiewicza.
– Zapraszamy mieszkańców do wspólnego udziału w uroczystościach. Chcemy aby pamięć o tych, którzy walczyli o wolną i niepodległą Polskę trwała wiecznie, aby o bohaterach tamtych czasów pamiętały kolejne pokolenia mieszkańców naszego miasta – powiedział prezydent Tadeusz Truskolaski.
Danuta Siedzikówna ps. „Inka” była sanitariuszką 4. szwadronu odtworzonej na Białostocczyźnie 5. Wileńskiej Brygady AK. W czerwcu 1945 r. została aresztowana przez NKWD-UB za współpracę z antykomunistycznym podziemiem. Z konwoju uwolnił ją patrol AK. „Inka” znów działała jako sanitariuszka oraz łączniczka uczestnicząc w akcjach przeciw NKWD i UB. Ponownie aresztowana w lipcu 1946 r., została osadzona w więzieniu w Gdańsku. Po śledztwie Wojskowy Sąd Rejonowy skazał ją na karę śmierci, którą wykonano 28 sierpnia 1946 roku. Pośmiertnie awansowano ją na stopień podporucznika.
Źródło: UM Białystok
