Najpierw pukali do drzwi, teraz sięgnęli po pocztę. Do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych docierają kolejne sygnały o firmach, które za pieniądze oferują pomoc w uzyskaniu świadczenia wspierającego - choć całą sprawę można załatwić w ZUS bezpłatnie. Zakład ostrzega przed pochopnym podpisywaniem dokumentów.
Wcześniej przedstawiciele niektórych kancelarii odwiedzali osoby z niepełnosprawnościami w ich domach. Teraz pojawiła się nowa praktyka. Klienci zgłaszają się do placówek ZUS z listami, w których otrzymali gotowe umowy i pełnomocnictwa - przedstawiane jako „pakiet pomocy” przy składaniu wniosku o świadczenie wspierające.
Za formalności nie trzeba płacić
Zakład przypomina, że skorzystanie z płatnych usług pośredników nie jest do niczego potrzebne.
- Przy ubieganiu się o świadczenie wspierające nie trzeba korzystać z płatnych usług kancelarii czy pośredników. Pracownicy Zakładu za darmo pomagają w złożeniu wniosku i wyjaśniają, jak dopełnić formalności. Jeśli osoba z niepełnosprawnością nie chce lub nie może załatwić sprawy samodzielnie, może upoważnić do tego zaufaną osobę, na przykład członka rodziny. Pełnomocnik również może skorzystać z bezpłatnej pomocy ZUS - informuje Katarzyna Krupicka, regionalna rzeczniczka prasowa ZUS województwa podlaskiego.
W razie wątpliwości lub podejrzenia oszustwa Zakład radzi kontakt z najbliższą placówką ZUS, z Centrum Kontaktu Klientów (numer 22 560 16 00 lub adres cot@zus.pl) albo z policją.
Komu przysługuje świadczenie wspierające
Świadczenie wspierające funkcjonuje od 2026 roku. Mogą je otrzymać dorosłe osoby z niepełnosprawnością, które ukończyły 18 lat i uzyskały od wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności (WZON) decyzję ustalającą poziom potrzeby wsparcia na co najmniej 70 punktów.
To nie jest dodatek dla seniorów ani świadczenie zależne od wieku - nie ma górnej granicy. Może je otrzymać zarówno osiemnastolatek, jak i osoba po sześćdziesiątce, siedemdziesiątce czy osiemdziesiątce, o ile spełnia warunki. Kolejność jest jednak stała: najpierw decyzja WZON o poziomie potrzeby wsparcia, a dopiero potem wniosek do ZUS - i na żadnym z tych etapów nie trzeba nikomu płacić.
Fot. materiały prasowe ZUS
